Hicr Suresi

Mekke döneminde inmiştir. 99 âyettir. Sûre, adını 80. âyette geçen “Hicr” kelimesinden almıştır. Hicr, Medine’nin kuzeyinde vaktiyle Semûd kavminin yaşadığı bir yerin adıdır. Sûre de başlıca Allah’ın birliği, peygamberlik, öldükten sonra dirilme ve hesap konuları; peygamberlerin, çeşitli zamanlarda azgınlara ve inkârcılara karşı verdikleri mücadeleler çerçevesinde ele alınmaktadır. Bu sûre de ayrıca ilâhî kitapların kendisiyle kemale erdiği Kur’an’ın, her türlü tahriften korunacağı hükmü de yer almaktadır.

Diyanet Işleri Meali Elmalılı Hamdi Yazır Yaşar Nuri Öztürk Ali Bulaç Meali Süleyman Ateş Edip Yüksel Meali

Diyanet İşleri Meali (Yeni)
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif Lâm Râ.Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın âyetleridir.

2. İnkâr edenler, “Keşke müslüman olsaydık” diye çok arzu edeceklerdir.

3. Bırak onları yesinler (içsinler), yararlansınlar; emelleri onları oyalayadursun. İleride (gerçeği) bilecekler.

4. Helâk ettiğimiz her memleketin mutlaka bilinen bir yazısı (belli vakti) vardır.

5. Hiçbir toplum ecelini geçemez ve ondan geri de kalamaz.

6. Dediler ki: “Ey kendisine Zikir (Kur’an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!”

7. “Eğer doğru söyleyenlerden isen bize melekleri getirsene!”

8. Biz, melekleri ancak hak ve hikmete uygun olarak indiririz. O zaman da onlara mühlet verilmez.

9. Şüphesiz o Zikr’i (Kur’an’ı) biz indirdik biz! Onun koruyucusu da elbette biziz.

10. Ey Muhammed! Andolsun, senden önceki topluluklara da peygamber gönderdik.

11. Onlar kendilerine gelen her peygamberle alay ediyorlardı.

12. Aynı şekilde (onların tutumlarına uygun olarak) biz onu suçluların kalbine sokarız.

13. Önceki milletlerin (helâkine dair Allah’ın) kanunu geçmiş iken onlar buna (Kur’an’a) inanmazlar.

14,15. Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıkmaya koyulsalar, yine “Gözlerimiz döndürüldü, biz herhâlde büyülenmiş bir toplumuz” derlerdi.

16. Andolsun, biz gökte burçlar yaptık ve onu, bakanlar için süsledik.

17. Onu kovulmuş her şeytandan koruduk.

18. Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ateş takip etmektedir.

19. Yeri de yaydık, ona sabit dağlar yerleştirdik ve orada ölçülü (bir biçimde) her şeyi bitirdik.

20. Orada hem sizin için, hem de sizin rızık vermediğiniz kimseler için geçimlikler meydana getirdik.

21. Hiçbir şey yoktur ki hazineleri yanımızda olmasın. Biz onu ancak belli bir ölçüyle indiririz.

22. Rüzgârları da aşılayıcı olarak gönderip yukarıdan su indirerek sizi onunla suladık. Onu toplayıp depolayan da siz değilsiniz.

23. Hiç şüphesiz biz diriltir, biz öldürürüz ve biz (her şeye gerçek) varisleriz

24. Andolsun biz, sizden önce gelip geçenleri de biliriz, sonraya kalanları da.

25. Şüphesiz senin Rabbin onları diriltip bir araya getirecektir. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.

26. Andolsun, biz insanı kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş bir balçıktan yarattık.

27. Cinleri de daha önce dumansız ateşten yaratmıştık.

28,29. Hani Rabbin meleklere, “Ben kuru bir çamurdan, şekillendirilmiş balçıktan bir insan yaratacağım. Onu düzenleyip içine ruhumdan üflediğim zaman, onun için hemen saygı ile eğilin” demişti.

30. Bunun üzerine bütün melekler saygı ile eğildiler.

31. Ancak İblis, saygı ile eğilenlerle beraber olmaktan kaçındı.

32. Allah, “Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?” dedi.

33. İblis dedi ki: “Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem.”

34,35. Allah, “Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lânet senin üzerinedir” dedi.

36. İblis: “Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver” dedi.

37,38. Allah da, “O hâlde, sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin” dedi.

39,40. İblis, “Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlâsa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım” dedi.

41,42. Allah, “İşte bu bana ulaştıran dosdoğru yoldur. Azgınlardan sana uyanlar dışında, kullarım üzerinde senin hiçbir hâkimiyetin yoktur” dedi.

43. Şüphesiz cehennem, onların hepsinin buluşacağı yerdir.

44. Onun yedi kapısı vardır ve her kapıya onlardan bir grup ayrılmıştır.

45. Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar, cennetler içinde ve pınarlar başındadır.

46. Onlara, “Girin oraya esenlikle, güven içinde” denilir.

47. Biz, onların kalplerindeki kini söküp attık. Artık onlar sedirler üzerinde, kardeşler olarak karşılıklı otururlar.

48. Onlara orada hiçbir yorgunluk dokunmaz, onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.

49,50. Ey Muhammed! Kullarıma, benim elbette çok bağışlayıcı, çok merhametli olduğumu, azabımın da elem dolu azap olduğunu haber ver.

51. Onlara İbrahim’in misafirlerinden de haber ver.

52. Hani misafirler İbrahim’in yanına girmiş ve “Selâm” demişlerdi. O da, “Gerçekten biz sizden korkuyoruz” demişti.

53. Onlar, “Korkma, biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz” dediler.

54. İbrahim, “Bana yaşlılık gelip çatmış iken beni mi müjdeliyorsunuz? Bana neyi müjdeliyorsunuz?” dedi.

55. “Biz sana gerçeği müjdeledik. Sakın ümitsizlerden olma” dediler.

56. Dedi ki: “Rabbinin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?”

57. İbrahim, “Ey Elçiler! Göreviniz nedir?” dedi.

58. Şöyle dediler: “Şüphesiz biz suçlu bir millete gönderildik.

59,60. Lût’un ailesi başka (Onlar suçlu değillerdir). Lût’un karısı dışında onların hepsini kurtaracağız. Biz, onun geride kalanlardan olmasını takdir ettik.

61,62. Elçiler (melekler) Lût’un ailesine gelince, Lût onlara, “Gerçekten siz tanınmayan kimselersiniz” dedi.

63. Dediler ki: “Evet, fakat biz sana (kavminin) şüphe etmekte olduğu azabı getirdik.”

64. “Biz, sana gerçeği getirdik. Şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.”

65. “Gecenin bir bölümünde aile fertlerini yola çıkar, sen de arkalarından git. Hiçbiriniz arkaya bakmasın. Emrolunduğunuz yere (doğru) geçin gidin.”

66. Ona şu durumu kesin olarak bildirdik: “Sabaha çıkarken onların sonu kesilmiş olacak.”

67. Şehir halkı sevinerek geldiler.

68. Lût, dedi ki: “Şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir. Sakın beni rezil etmeyin.”

69. “Allah’a karşı gelmekten sakının, beni utandırmayın” dedi.

70. Onlar, “Biz seni insanlarla ilgilenmekten men etmemiş miydik” dediler.

71. Lût: “İşte kızlarım. Eğer yapacaksanız (onlarla evlenebilirsiniz)” dedi.

72. (Melekler, Lût’a:) “Ömrüne andolsun ki onlar (şehvetten) gözleri dönmüş hâlde, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlar (Bu durumda asla seni dinlemezler)” dediler.

73. Derken güneşin doğuşu sırasında, o korkunç uğultulu ses onları yakalayıverdi.

74. Hemen onların altını üstüne getirdik. Üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

75. Şüphesiz bunda düşünüp görebilen kimseler için ibretler vardır.

76. O şehrin kalıntıları hâlâ mevcut olan bir yol üstünde duruyor.

77. Şüphesiz bunda inananlar için bir ibret vardır.

78. “Eyke” halkı da şüphesiz zalim idiler.

79. Onlardan da intikam aldık. İkisi de (Lût kavminin yaşadığı Sodom ile Şu’ayb kavminin yaşadığı Eyke) belirgin bir anayol üzerinde idiler.

80. Andolsun, Hicr halkı da peygamberleri yalanlamıştı.

81. Biz, onlara âyetlerimizi vermiştik de onlardan yüz çevirmişlerdi.

82. Onlar güven içinde dağlardan evler yontuyorlardı.

83. Onları da sabaha çıkarlarken o korkunç uğultulu ses yakalayıverdi.

84. Kazanmakta oldukları şeyler kendilerine bir fayda vermedi.

85. Biz, gökleri, yeri ve her ikisi arasında bulunanları ancak hakka ve hikmete uygun olarak yarattık. Kıyamet günü mutlaka gelecektir. Sen şimdi güzel bir şekilde hoşgörü ile muamele et.

86. Şüphesiz, Rabbin hakkıyla yaratanın (ve her şeyi) bilenin ta kendisidir.

87. Andolsun, biz sana tekrarlanan yedi âyeti ve büyük Kur’an’ı verdik.

88. Kâfirlerden bir kısmını faydalandırdığımız şeylerde sakın gözün kalmasın. Onlara karşı mahzun olma ve mü’minlere (şefkat) kanadını indir.

89. De ki: “Gerçekten ben, apaçık bir uyarıcıyım.”

90. Nitekim biz kendi kitaplarını parçalara ayıranlara da (kitap) indirmiştik.

91. Ki onlar, (bir kısmına inanıp, bir kısmını inkâr ederek) Kur’an’ı da parça parça edenlerdir.

92,93. Rabbine andolsun, onların hepsine yapmakta olduklarını mutlaka soracağız.

94. Ey Muhammed! Şimdi sen, sana emrolunanı açıkça ortaya koy ve Allah’a ortak koşanlara aldırış etme.

95,96. Şüphesiz biz, Allah ile beraber başka ilâh edinen alaycılara karşı sana yeteriz. İlerde bilecekler.

97. Andolsun, onların söyledikleri şeylerden dolayı göğsünün daraldığını biliyoruz.

98. O hâlde, Rabbini hamd ile tesbih et (yücelt) ve secde edenlerden ol.

99. Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.

Elmalılı Hamdi Yazır Meali
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif, Lâm, Râ. Bunlar kitabın ve apaçık bir Kur’ân’ın âyetleridir.

2. Bir zaman gelecek ki inkâr edenler, keşke müslüman olsaydık temennisinde bulunacaklardır.

3. Onları bırak yesinler, içsinler, zevk alsınlar; arzu onları oyalasın ilerde bileceklerdir.

4. Biz hiçbir memleketi (Allah katında) bilinen bir zamanı olmaksızın helak etmedik.

5. Hiçbir millet, ecelinin önüne geçemez ve onu geciktiremez.

6. Dediler ki: “Ey kendisine Kur’ân indirilen (Muhammed)! Sen mutlaka bir mecnunsun.”

7. “Eğer peygamberlik davanda doğru kimselerdensen, bize melekleri getirmeliydin.”

8. Biz o melekleri ancak, hak ile indiririz. Ve indirildikleri vakit de onlara (kâfirlere) hiç mühlet verilmez.

9. Hiç şüphe yok ki, Kur’ân’ı biz indirdik, elbette onu yine biz koruyacağız.

10. Andolsun, senden önceki milletler arasında da peygamberler gönderdik.

11. Onlara hiçbir peygamber gelmiyordu ki onunla alay etmiş olmasınlar.

12. Biz o küfrü suçluların kalbine işte böyle sokarız.

13. Kur’âna iman etmezler, halbuki öncekilerin sünneti (inanmadıkları için başlarına gelenler) gelip geçmiştir.

14. Onlara gökten bir kapı açsak da oradan yukarı çıksalar,

15. “Gözlerimiz perdelendi, daha doğrusu bize büyü yapılmıştır” derler.

16. Andolsun biz, gökte birtakım burçlar yarattık ve bakanlar için onu süsledik.

17. Ve göğü taşlanan bütün şeytanlardan koruduk.

18. Ancak kulak hırsızlığı eden şeytan hariç, onu apaçık bir alev sütunu takip eder.

19. Yeryüzünü düzgün bir şekilde yarattık ve oraya sabit dağlar yerleştirdik. Orada hikmetle ölçülmüş her şeyden bitkiler bitirdik.

20. Orada hem sizin için, hem de sizin rızıklarını veremediğiniz kimseler için geçim yollarını yarattık.

21. Her şeyin hazineleri yalnız bizim yanımızdadır. Fakat biz, onu ancak ihtiyaca göre, belli ölçülerde veririz.

22. Biz rüzgarları aşılayıcı olarak gönderdik ve gökten bir su indirip sizi onunla suladık. O suyu hazinelerde tutan da siz değilsiniz.

23. Elbette biz diriltiriz ve biz öldürürüz! Ve hepsinin varisleri de biziz.

24. Andolsun ki biz, içinizden İslâm’da öne geçmek isteyenleri de biliriz, geri kalmak isteyenleri de biliriz.

25. Şüphesiz Rabbin O’dur ki, onları kıyamet gününde hesaba çekmek için toplayacaktır. O, hikmet sahibidir, bilendir.

26. Andolsun ki biz insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.

27. Cinleri de daha önce insan vücudunun gözeneklerinden geçebilen güçlü bir ateşten yarattık.

28. Ey Peygamber! Rabbinin meleklere şöyle dediğini hatırla: “Ben, kuru balçıktan, şekil verilmiş kokuşmuş çamurdan bir insan yaratacağım.”

29. Ben, onun yaratılışını tamamladığım ve ona ruhumdan üflediğim zaman, siz hemen onun için secdeye kapanın.”

30. Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde ettiler.

31. Yalnız İblis hariç. O secde edenlerle beraber olmaktan çekinmişti.

32. Allah buyurdu ki: “Ey İblis! Ne oluyor sana da, secde edenlerle beraber olmuyorsun?”

33. İblis şöyle dedi: “Kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattığın bir insana secde edemezdim.”

34. Allah şöyle buyurdu: “Öyle ise oradan çık! Sen, artık kovulmuş birisin.”

35. “Kıyamet gününe kadar lanet senin üzerindedir.”

36. İblis: “Rabbim! Öyle ise insanların kabirlerinden kaldırılacakları güne (kıyamete) kadar bana mühlet ver” dedi.

37. Allah buyurdu ki: “Sen mühlet verilenlerdensin.”

38. “Allah katında bilinen vaktin gününe kadar…”

39. İblis şöyle dedi: “Rabbim! Beni saptırdığın için, mutlaka ben de yeryüzünde onlara günahları süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım!”

40. “Ancak içlerinden ihlaslı kulların müstesnâdır.”

41. Allah şöyle buyurdu: “İşte bana ulaşan dosdoğru yol budur.”

42. “Sana uyan azgınlardan başka, kullarımın üzerinde hiçbir nüfuzun yoktur.”

43. “Şüphesiz ki onların hepsine vaad edilen yer cehennemdir.”

44. “Cehennemin yedi kapısı vardır. O kapıların herbiri için birer grup ayrılmıştır.”

45. Allahtan korkanlar, elbette cennetlerde ve pınarların başındadırlar.

46. Onlara: “Selametle güven içinde oraya girin” denir.

47. Biz o cennetliklerin kalblerindeki kinleri çıkarır atarız. Hepsi kardeşler olarak sevinç içinde karşılıklı koltuklara otururlar.

48. Orada kendilerine hiçbir yorgunluk gelmeyecek. Oradan çıkarılacak da değillerdir.

49. Kullarıma haber ver ki, gerçekten ben çok bağışlayıcı ve pek merhamet ediciyim.

50. Bununla beraber azabım da çok acıklı bir azabdır. Bunları geçmişten bazı örneklerle açıklamak üzere:

51. Hem o kullara, İbrahim’in misafirlerinden de haber ver.

52. Hani melekler, İbrahim’in yanına girdikleri zaman, “selam” demişler, İbrahim de onlara: “Biz sizden korkuyoruz” demişti.

53. Melekler: “Korkma! Gerçekten biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz” dediler.

54. İbrahim dedi ki: “Bana ihtiyarlık gelmişken, beni mi müjdeliyorsunuz, neye dayanarak beni müjdeliyorsunuz?”

55. Melekler: “Seni gerçekle müjdeliyoruz. Sakın Allah’ın rahmetinden ümidini kesenlerden olma!” dediler.

56. İbrahim dedi ki: “Rabbimin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?”

57. “Ey elçiler! Başka ne işiniz var?” dedi.

58. Melekler şöyle dediler: “Biz suçlu bir kavmi cezalandırmak için gönderildik.

59. Ancak Lût ailesi müstesnâdır. Biz, onların hepsini muhakkak kurtaracağız.

60. Yalnız Lût’un karısı müstesnâ, çünkü onun helak edilenlerle birlikte yok edilmesini takdir ettik.

61. Melek olan elçiler, Lût kavmine gelince,

62. Lût dedi ki: “Doğrusu siz ürkülecek bir kavimsiniz.”

63. Elçiler dediler ki: “Bilakis biz sana onların şüphe ettiği azabı getirdik.”

64. “Sana gerçeği getirdik; biz elbette doğru söylüyoruz.”

65. “Gecenin bir bölümünde aileni yola çıkar, sen de arkalarından yürü ve sizden kimse ardına bakmasın; istenen yere gidin.”

66. Biz, Lût’a şu kesin emri vahyettik: “Bu kâfirler sabaha çıkarken muhakkak kökleri kesilmiş olacaktır.”

67. Şehir halkı, insan şeklindeki güzel yüzlü melekleri görünce, onlara iğrenç işlerini yapabileceklerini düşünüp sevinerek geldiler.

68. Lût, kavmine şöyle dedi: “Bunlar benim misafirlerimdir, beni rüsvay etmeyin.”

69. “Allah’tan korkun! Beni mahcub etmeyin.”

70. Lût kavmi şöyle dedi: “Biz sana kimsenin koruyuculuğunu yapmamanı söylememiş miydik?”

71. Lût şöyle dedi: “İşte kızlarım! Düşündüğünüzü yapacaksanız (onlarla evlenin).

72. Resulüm! Ömrüne yemin olsun ki gerçekten onlar, sarhoşlukları içinde bocalayıp duruyorlardı.

73. Güneş doğarken o korkunç çığlık onları yakaladı.

74. Biz, onların şehirlerinin üstünü altına geçirdik ve üzerlerine de balçıktan pişirilmiş taşlar yağdırdık.

75. Gerçekten bunda, düşünen keskin anlayışlılar için ibretler vardır.

76. Hem o Lût kavminin bulunduğu şehir harabesi bir yol üzerinde bulunmaktadır.

77. Şüphesiz ki, bunda iman edenler için bir ibret vardır.

78. Eyke halkı da gerçekten zalimlerdi.

79. Biz Eyke halkından da intikâm aldık. İkisi de (Eyke ve Medyen) açık bir yol üzerindedir.

80. Şüphesiz ki, Hıcr halkı da peygamberleri yalanladılar.

81. Biz, onlara âyetlerimizi vermiştik de onlar, yüz çeviriyorlardı

82. Onlar, dağlardan emniyetli emniyetli evler yontuyorlardı.

83. Onları da sabahleyin korkunç bir çığlık yakaladı.

84. Kazanmakta oldukları şeyler, onlardan hiçbir zararı savmadı.

85. Biz gökleri, yeri ve aralarındaki varlıkları ancak hak ve hikmetle yarattık ve elbette ki, kıyamet kopacaktır. (Ey Peygamber!) Şimdi sen onlara yumuşak davran ve güzel muamele et.

86. Şüphesiz Rabbin kemaliyle yaratandır ve iyi bilendir.

87. Andolsun ki, biz sana tekrarlanan yedi âyeti (Fatihayı) ve yüce Kur’ân’ı verdik.

88. Sakın o kâfirlerden birtakımlarına verip de kendilerini zevklendirdiğimiz şeye (mal ve servete) heveslenip göz dikeyim deme. Onlardan dolayı üzülme. Müminlere merhamet kanatlarını indir.

89. De ki: “Şüphesiz ben apaçık bir uyarıcıyım.”

90. (İnanmazsanız başınıza) tıpkı o taksimcilere (yahudi ve hıristiyanlara) indirdiğimiz azap gibi (bir azab inecektir).

91. Onlar, Kur’ân’ın bir kısmına inanıp bir kısmına inanmayarak onu kısım kısım böldüler.

92,93. Rabbin hakkı için biz, mutlaka onların hepsini yaptıklarından dolayı hesaba çekeceğiz.

94. Şimdi sen emrolunduğunu açıkça tebliğ et. Müşriklerden yüz çevir.

95. Muhakkak ki alay edenlere karşı biz sana yeteriz.

96. Onlar Allah ile birlikte başkasını ilâh edinenlerdir. Onlar yakında bileceklerdir.

97. Gerçekten biliriz ki, onların söylediklerine göğsün daralıyor.

98. O halde Rabbini hamd ile tesbih et. Ve secde edenlerden ol.

99. Ve sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.

Yaşar Nuri Öztürk Meali
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif, Lâm, Râ. İşte sana o Kitap’ın ve açık anlatımlı Kur’an’ın ayetleri.

2. O küfre batmış olanlar zaman zaman, keşke Müslüman olsaydılar diye derin bir özlem duyarlar.

3. Bırak onları yesinler, nimetlenip zevk etsinler ve sonu gelmez arzu kendilerini oyalasın. Ama yakında bilecekler.

4. Biz hiçbir yurt ve medeniyeti, belirlenmiş bir yazgısı olmaksızın ortadan kaldırmadık.

5. Hiçbir ümmet kendisi için belirlenen sürenin ne önüne geçebilir ne de o süreyi geriletebilir.

6. Şöyle haykırdılar: “Hey! Kendisine o zikir/Kur’an indirilen! Sen gerçekten tam bir delisin.”

7. “Hadi getirsene bize o melekleri, eğer doğru sözlülerdensen!”

8. Biz o melekleri ancak ve ancak hak üzere, hak bir yolla indiririz. Ve o zaman inkârcılara göz açtırılmaz.

9. Hiç kuşkusuz, o zikiri/Kur’an’ı biz indirdik, biz; her hal ve şartta onu muhakkak koruyacak olan da biziz.

10. Yemin olsun ki, senden öncekilerin o ilk kümeleri içine de nebiler gönderdik biz!

11. Onlara bir Tanrı elçisi gelir gelmez, onunla mutlaka alay ederlerdi.

12. Biz ona, günaha batmışların gönüllerinde böyle bir yol veririz.

13. Ona inanmazlar. Oysaki, öncekilerin yol ve yöntemleri gözlerinin önünden geçmiştir.

14. Üzerlerine gökten bir kapı açsak da oradan yükseliyor olsalardı.

15. Kesinlikle şöyle diyeceklerdi: “Bizim gözlerimiz döndürüldü, bakışlarımız sarhoş edildi. Belki de biz büyüye çarptırılmış bir toplumuz.”

16. Yemin olsun, biz gökte burçlar oluşturduk ve onu/onları, seyredenler için süsledik.

17. Ve onu/onları, her kovulup taşlanmış şeytandan koruduk.

18. Ancak kulak hırsızlığı eden olur; onun peşine de parlak bir ateş alevi düşer.

19. Yeri yayıp döşedik, ona kuvvetli dağlar diktik ve içinde ölçülü/ahenkli her şeyden bitirdik.

20. Orada sizin için ve rızıklandırıcısı siz olmadığınız kimse için geçimlikler yarattık.

21. Hiçbir şey yoktur ki, hazineleri bizim yanımızda olmasın. Ama biz onu ancak belirli bir ölçüde/bir kaderle indiririz.

22. Rüzgârları dölleyiciler olarak gönderdik; gökten bir su indirdik de onunla sizi suvardık. Onun depolayıcıları siz değilsiniz.

23. Biz, elbette biz, hayat veriyoruz; biz öldürüyoruz. Ve biziz Vâris olanlar/mirasçı kalanlar.

24. Yemin olsun, sizin önden gidenlerinizi bilmişizdir; yemin olsun, geriye kalanları da bilmişizdir.

25. Hiç kuşkusuz, Rabbindir, evet O’dur onları haşredecek olan. Hakîm’dir O, Alîm’dir.

26. Yemin olsun, biz insanı; kuru çamurdan, değişken-cıvık bir balçıktan yarattık.

27. Cini/İblis’i de daha önce kavurucu ateşten yaratmıştık.

28. Hatırla o zamanı ki Rabbin meleklere, “Ben, kupkuru bir çamurdan, değişken, cıvık balçıktan bir insan yaratacağım.” demişti.

29. “Onu, amaçlanan düzgünlüğe ulaştırıp öz ruhumdan içine üflediğim zaman, önünde hemen secdeye kapanın.”

30. Meleklerin tümü, toplu halde secde ettiler.

31. İblis müstesna. O, secde edenlerle beraber olmaya karşı çıktı.

32. Allah dedi: “Ey İblis! Sana ne oluyor da secde edenlerle beraber olmuyorsun?”

33. Dedi: “Kuru bir çamurdan, değişken-cıvık bir balçıktan yarattığın bir insana secde etmek için var olmadım.”

34. Buyurdu: “Öyleyse çık oradan, çünkü kovuldun.”

35. “Din gününe kadar üzerinde lanet var.”

36. Dedi: “Rabbim, onların diriltileceği güne kadar bana süre ver.”

37. Buyurdu: “Hadi, süre verilenlerdensin.”

38. “Bilinen vaktin gününe kadar…”

39. Dedi: “Rabbim! Beni azdırmana yemin ederim ki, yeryüzünde onlar için mutlaka süslemeler yapacağım ve onların tümünü kesinlikle azdıracağım.”

40. “İçlerinden riyaya sapmamış, samimi kulların müstesna.”

41. Buyurdu: “İşte bana varan dosdoğru yol budur.”

42. “Benim kullarım aleyhine senin elinde hiçbir güç/kanıt olmayacak. Azgınların seni izleyenleri müstesna.”

43. Cehennem onların tümünün şaşmaz buluşma yeridir.

44. Yedi kapısı vardır onun. Her kapıya onlardan bir bölük ayrılmıştır.

45. Sakınılması gereken şeylerden sakınanlar ise cennetlerde pınarlar içindedir.

46. “Güvene kavuşmuş olarak selamla girin oraya.”

47. Göğüslerindeki düşmanlığı çekip almışızdır. Köşkler/divanlar üzerinde karşı karşıya oturan kardeşler olmuşlardır.

48. Orada kendilerine zahmet/yorgunluk dokunmaz. Oradan çıkarılmazlar da.

49. Haber ver kullarıma: Hiç kuşkusuz benim, evet benim, Gafûr ve Rahîm.

50. Ama acıklı azabın ta kendisidir benim azabım.

51. Onlara İbrahim’in misafirlerinden bahset.

52. Hani onun yanına girmişlerdi de “Selam!” demişlerdi. O da “Biz sizden korkuyoruz.” diye konuşmuştu.

53. “Korkma! Biz sana bilgin bir oğlan müjdeliyoruz.” dediler.

54. Dedi: “İhtiyarlık yakama yapıştıktan sonra mı bana müjde veriyorsunuz! Neye dayanarak müjde veriyorsunuz?”

55. Dediler: “Hakk’a dayanarak müjdeledik sana, sakın ümitsizliğe düşenlerden olma.”

56. Dedi: “Sapıtmışlardan başka kim ümit keser Rabbin rahmetinden!”

57. “Amacınız nedir ey elçiler?” diye sordu.

58. Dediler: “Biz günahkâr bir topluluğa gönderildik.”

59. “Yalnız Lût’un ailesi suçlu değildir. Biz onların hepsini kurtaracağız.”

60. “Lût’un karısı hariç. O günahkârlarla geriye kalacaktır. Öyle takdir ettik.”

61. Elçiler Lût ailesine geldiklerinde,

62. Lût: “Siz tanınmayan kimselersiniz.” dedi.

63. Dediler: “Sana öyle bir şey getirdik ki, onun hakkında kuşkulanıp duruyorlardı.”

64. “Sana gerçeği getirdik. Biz, özü-sözü doğru olanlarız.”

65. “Gecenin bir yerinde aileni yola çıkar. Sen de arkalarından onları izle. Hiçbiriniz geri dönüp bakmasın. Emredildiğiniz yere kadar gidin.”

66. Ona şu emri bir hüküm olarak ilettik: Şunlar, kökleri kesilmiş olarak sabahlayacaklardır.

67. Şehir halkı geldi. Muştulanmış olmanın sevincini yaşıyorlardı.

68. Lût dedi: “Bunlar benim konuklarımdır, aman beni utandırmayın!”

69. “Allah’tan korkun, beni rezil etmeyin.”

70. Dediler: “Seni el âlemin işiyle uğraşmaktan men etmemiş miydik?”

71. Lût dedi: “Eğer bir şey yapacaksanız, işte kızlarım!”

72. Senin ömrüne yemin olsun ki onlar, kendi sersemlikleri içinde bocalıyorlardı.

73. Nihayet o korkunç titreşimli ses, onları güneş doğarken yakaladı.

74. O kentin üstünü altına getirdik/üst düzeydekileri alt düzeye indirdik. Ve üzerlerine pişmiş çamurdan taşlar yağdırdık.

75. Hiç kuşkusuz, bunda, işaretlerden anlam çıkaranlar için ibretler vardır.

76. O kentin izleri/işaretleri, hâlâ işleyen bir yol üzerindedir.

77. İnananlar için bunda elbette bir ibret vardır.

78. Eyke halkı da gerçekten zalim insanlardı.

79. Onlardan intikam aldık. Her ikisi önde, belirgin bir biçimde durmaktadır.

80. Yemin olsun, Hicr halkı da gönderilen elçileri yalanladı.

81. Ayetlerimizi onlara verdik ama onlardan yüz çeviriyorlardı.

82. Dağlardan güvenli güvenli evler yontuyorlardı.

83. Korkunç titreşimli ses onları da sabaha girecekleri sırada yakaladı.

84. Kazanıp durdukları şeylerin kendilerine hiçbir yararı olmadı.

85. Biz gökleri, yeri ve bunların arasındakileri hak olarak yarattık. O saat elbette gelecektir. Şimdi sen, uzanan elleri tut, güzel davran.

86. Kuşkusuz senin Rabbin, evet o, Hallâk’tır, hiç durmadan yaratır; en iyi şekilde bilir.

87. Yemin olsun ki, biz sana ikişerlerden/ikililerden/iç içe kıvrımlar halindeki çift mânalılardan yedi taneyi ve şu büyük Kur’an’ı verdik.

88. Sakın, onlardan bazı çiftlere verdiğimiz nimet ve zevklere gözlerini dikme. Onlar için tasalanma da. Müminler için kanadını indir sen!

89. Ve de ki: “Ben, evet ben, apaçık konuşan bir uyarıcıyım!”

90. Aynı şekilde, o bölücülere/yemin edip duranlara da beyyineler indirmiştik.

91. Onlar ki Kur’an’ı parça parça/bölük bölük/falcılık aracı yaptılar.

92. Rabbine yemin olsun ki, biz onları toplu halde sorgu suale çekeceğiz/hepsinden mutlaka hesap soracağız;

93. Yapıp ettiklerinden…

94. Emrolunduğun şeyi, kafalarını çatlatırcasına tebliğ et; şirke bulaşmışlara aldırma.

95. Alay edip eğlenenlere karşı biz sana yeteriz.

96. Allah ile beraber başka tanrılar benimseyenler yakında bilecekler.

97. Yemin olsun ki, onların söyledikleri yüzünden senin göğsünün daraldığını biliyoruz.

98. Şimdi sen, Rabbine hamd ile tespih et ve secde edenlerden ol!

99. Sana şaşmaz ve kesin bilgi gelinceye kadar Rabbine ibadet et!

Ali Bulaç Meali
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif, Lam, Ra. Bunlar, kitabın ve apaçık olan Kur’an’ın ayetleridir.

2. O inkâr edenler müslüman olmayı nice kereler dileyecekler.

3. Onları bırak; yesinler, yararlansınlar ve onları (boş) emel oyalayadursun. İlerde bileceklerdir.

4. Biz, kendisi için bilinen (takdir edilmiş) bir kitap olmaksızın hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmadık.

5. Hiç bir ümmet, kendi ecelini ne öne alabilir, ne de onlar ertelenebilirler.

6. Onlar: ‘Ey kendisine kitap indirilen (Muhammed). Gerçekten sen cinlenmiş (bir deli)sin,’ dediler.

7. ‘Eğer doğruyu söylüyor isen, bizlere melekleri getirmeli değil miydin?’

8. Hak olmaksızın biz melekleri indirmeyiz. O zaman da onlara göz açtırılmaz.

9. Hiç şüphesiz, zikri (Kur’an’ı) biz indirdik biz; onun koruyucuları da gerçekten biziz.

10. Andolsun, senden önce geçmiş topluluklara da elçiler gönderdik.

11. Onlara herhangi bir elçi gelmeyegörsün, mutlaka onunla alay ederlerdi.

12. Böylece biz onu (alayı), suçlu-günahkarların kalblerine sokarız.

13. Onlar ona (indirilen kitaba) inanmazlar, oysaki evvelkilerin sünneti geçmiştir.

14. Onların üzerlerine gökyüzünden bir kapı açsak, ordan yukarı yükselseler de,

15. Mutlaka: ‘Gözlerimiz döndürüldü, belki büyülenmiş bir topluluğuz’ diyeceklerdir.

16. Andolsun, gökte burçlar kıldık ve onu gözleyenler için süsledik.

17. Ve onu her kovulan şeytandan koruduk.

18. Ancak kulak hırsızlığı yapan olursa, onu da parlak bir ateş izler.

19. Yere (gelince,) onu döşeyip-yaydık, onda sarsılmaz-dağlar bıraktık ve onda her şeyden ölçüsü belirlenmiş ürünler bitirdik.

20. Ve orada sizler için ve kendisine rızık vericiler olmadığınız kimseler (varlıklar ve canlılar) için geçimlikler kıldık.

21. Hiç bir şey yoktur ki, hazineleri katımızda olmasın; ancak onu belirlenmiş bir miktar olarak indiririz.

22. Ve aşılayıcılar olarak rüzgarları gönderdik, böylece gökten su indirdik de sizleri suladık. Oysa siz onun hazine-koruyucuları değilsiniz.

23. Şüphesiz biz, gerçekten biz yaşatır ve öldürürüz ve varis olanlar biziz.

24. Andolsun sizden öne (veya önceden) geçenleri bilmişizdir; ve (yine) andolsun, geride kalanları da bilmişizdir.

25. Ve şüphesiz senin Rabbin, O, onları haşredecektir. Gerçekten O, hüküm ve hikmet sahibidir, bilendir.

26. Andolsun, insanı kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattık.

27. Ve Cann’ı da daha önce ‘nüfuz eden kavurucu’ ateşten yaratmıştık.

28. Hani Rabbin meleklere demişti: ‘Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan bir beşer yaratacağım.’

29. ‘Ona bir biçim verdiğimde ve ona ruhumdan üflediğimde hemen ona secde ederek (yere) kapanın.’

30. Böylece meleklerin tümü, topluca secde etti.

31. Ancak İblis, secde edenlerle birlikte olmaktan kaçınıp-dayattı.

32. Dedi ki: ‘Ey İblis, sana ne oluyor, secde edenlerle birlikte olmadın?’

33. Dedi ki: ‘Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş bir balçıktan yarattığın beşere secde etmek için var değilim.’

34. Dedi ki: ‘Öyleyse ondan (cennetten) çık, çünkü sen kovulmuş-bulunmaktasın.’

35. ‘Ve şüphesiz, din gününe kadar lanet senin üzerinedir.’

36. Dedi ki: ‘Rabbim, öyleyse onların dirileceği güne kadar bana süre tanı.’

37. Dedi ki: ‘Öyleyse, sen (kendisine) süre tanınanlardansın.’

38. ‘Bilinen günün vaktine kadar.’

39. Dedi ki: ‘Rabbim, beni kışkırttığın şeye karşılık, andolsun, ben de yeryüzünde onlara, (sana başkaldırmayı ve dünya tutkularını) süsleyip-çekici göstereceğim ve onların tümünü mutlaka kışkırtıp-saptıracağım.’

40. ‘Ancak onlardan muhlis olan kulların müstesna.’

41. (Allah) Dedi ki: ‘İşte bu, bana göre dosdoğru yoldur.’

42. ‘Şüphesiz, kışkırtılıp-saptırılmışlardan sana uyanlar dışında, senin benim kullarım üzerinde zorlayıcı hiç bir gücün yoktur.’

43. ‘Ve hiç şüphe yok, onların tümünün buluşma yeri cehennemdir.’

44. Onun yedi kapısı vardır; onlardan her bir kapı için bir grup ayrılmıştır.

45. Gerçekten takva sahibi olanlar, cennetlerde ve pınar başlarındadır.

46. Oraya esenlikle ve güvenlikle girin.

47. Göğüslerinde kinden (hasetten ne varsa tümünü) sıyırıp-çektik, kardeşler olarak tahtlar üzerinde karşı karşıyadırlar.

48. Orada onlara hiç bir yorgunluk dokunmaz ve oradan çıkarılacak değildirler.

49. Haber ver kullarıma; şüphesiz Ben, Ben bağışlayanım, esirgeyenim.

50. Ve şüphesiz azabım; o acıklı bir azaptır.

51. Onlara İbrahim’in konuklarından haber ver.

52. Yanına girdiklerinde ‘Selam’ demişlerdi. O da: ‘Biz sizden korkuyoruz’ demişti.

53. Dediler ki: ‘Korkma biz sana bilgin bir çocuk müjdeliyoruz.’

54. Dedi ki: ‘Bana ihtiyarlık gelip-çökmüşken mi müjdeliyorsunuz? Beni ne ile müjdeliyorsunuz?’

55. Dediler ki: ‘Seni gerçekle müjdeledik; öyleyse umut kesenlerden olma.’

56. Dedi ki: “Sapıklar dışında Rabbinin rahmetinden kim umut keser?”

57. Dedi ki: ‘Ey elçiler, (bunun dışında, diğer) işiniz ne?’

58. Dediler ki: ‘Gerçekte biz, suçlu-günahkar olan bir topluluğa gönderildik.’

59. ‘Ancak Lut ailesi hariçtir; biz onların tümünü muhakkak kurtaracağız.’

60. ‘Ama karısını (kurtaracaklarımız) dışında tuttuk, o, geride kalanlardandır.’

61. Böylelikle elçiler Lut ailesine geldiklerinde,

62. (Lut) Dedi ki: ‘Sizler gerçekten tanınmamış bir topluluksunuz.’

63. ‘Hayır’ dediler. ‘Biz sana, onların hakkında kuşkuya kapıldıkları şeyle geldik.’

64. ‘Sana gerçeği getirdik, biz şüphesiz doğru söyleyenleriz.’

65. ‘Hemen aileni gecenin bir bölümünde yola çıkar, sen de onların ardından git ve sizden hiç kimse arkasına bakmasın; emrolunduğunuz yere gidin.’

66. Ve onlara şu emri verdik: ‘Sabaha çıkarlarken onların arkası mutlaka kesilecektir.’

67. Şehir halkı birbirlerine müjdeler vererek geldi.

68. (Lut onlara) ‘Bunlar misafirimdir, beni utandırıp-dillere düşürmeyin’ dedi.

69. ‘Allah’tan korkup-sakının ve beni küçük düşürmeyin.’

70. Dediler ki: ‘Biz seni ‘herkes(in işin)e karışmaktan’ alıkoymamış mıydık?’

71. Dedi ki: ‘Eğer yapmak-istiyorsanız, işte bunlar, benim kızlarım.’

72. Ömrüne andolsun ki, onlar, sarhoşlukları içinde kör-sersemdiler.

73. Derken, tan yerinin ağarma vaktine girdiklerinde onları (o korkunç ve dayanılmaz) çığlık yakalayıverdi.

74. Anında (yurtlarının) üstünü altına çevirdik ve üzerlerine balçıktan pişirilmiş taş yağdırdık.

75. Elbette bunda ‘derin kavrayışa sahip olanlar’ için gerçekten ayetler vardır.

76. O (şehir de) gerçekten bir yol üstünde (hâlâ) durmaktadır.

77. Elbette, bunda iman edenler için gerçekten ayetler vardır.

78. Eyke halkı da gerçekten zalim-kimselerdi.

79. Bundan dolayı onlardan intikam aldık; her ikisi de açıkça (gözler) ön(ün)dedir.

80. Andolsun, Hicr halkı da gönderilen(elçi)leri yalanlamışlardı.

81. Onlara ayetlerimizi vermiştik de ondan yüz çevirmişlerdi.

82. Dağlardan güvenli evler yontuyorlardı.

83. Derken, sabah vaktine girdiklerinde, onları o dayanılmaz-çığlık yakalayıverdi.

84. Buna rağmen kazandıkları şeyler, (uğrayacakları sondan kurtulmak için) onlara yetmedi.

85. Biz, gökleri, yeri ve her ikisinin arasındakilerini hakkın dışında (herhangi bir amaçla) yaratmadık. Hiç şüphesiz o saat de yaklaşarak-gelmektedir; öyleyse (onlara karşı) güzel davranışlarda bulun.

86. Çünkü Rabbin, yaratan ve bilenin ta kendisidir.

87. Andolsun, sana çiftlerden yediyi ve büyük Kur’an’ı verdik.

88. Sakın onlardan bazılarını yararlandırdığımız şeylere gözünü dikme, onlara karşı hüzne kapılma, mü’minler için de (şefkat) kanatlarını ger.

89. Ve de ki: ‘Şüphe yok, ben apaçık bir uyarıcıyım.’

90. Parça ayırıcılarına indirdiğimiz gibi,

91. Ki onlar Kur’anı parça-parça kıldılar.

92. Rabbine andolsun, onların tümüne (bunu) soracağız.

93. Yapmakta oldukları şeyleri.

94. Öyleyse sen emrolunduğun şeyi açıkça söyle ve müşriklere aldırış etme.

95. Şüphesiz o alay edenlere (karşı) biz sana yeteriz.

96. Ki onlar, Allah ile beraber başka ilahları (ortak) kılmaktadırlar; onlar yakında bilip-öğreneceklerdir.

97. Andolsun, onların söylemekte olduklarına karşı göğsünün daraldığını biliyoruz.

98. Sen Rabbini hamd ile tesbih et ve secde edenlerden ol.

99. Ve yakîn sana gelinceye kadar Rabbine ibadet et.

Süleyman Ateş Meali
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. Elif lam ra. Şunlar Kitabın ve apaçık Kur’an’ın ayetleridir.

2. Bir zaman gelir ki nankörlük edenler, “Keşke müslüman olsaydılar” diye arzu ederler.

3. Bırak onlar yesinler, eğlensinler; arzu onları oyalasın. Yakında (yaptıklarının kötü sonucunu) bileceklerdir.

4. Biz hiçbir kenti yok etmedik ki, onun mutlaka bilinen bir yazısı olmasın (helak ettiğimiz her ülkenin yazılmış, tesbit edilmiş bir süresi vardır. O süre dolunca onları yok etmişizdir).

5. Hiçbir millet ne süresini geçebilir, ne de (ondan) geri kalır (her kavim mutlaka, kendileri için belirtilmiş sürede helak olur).

6. Dediler ki: “Ey kendisine Zikir (Kitap) indirilmiş olan, sen mutlaka cinlenmişsin!”

7. Eğer doğrulardansan, bize melekleri getirsene!

8. Biz, melekleri ancak hak ile (hikmet gereğince) indiririz, o zaman da kendilerine asla göz açtırılmaz, (derhal işleri bitirilir, mahvolup giderler).

9. O Zikri (Kitap)ı biz indirdik biz; ve O’nun koruyucusu da elbette biziz!

10. Andolsun, senden önceki milletlerin kolları içine de elçiler gönderdik.

11. Onlara hiçbir elçi gelmezdi ki, onunla alay etmesinler.

12. İşte biz o(Tanrı Zikri)ni suçluların kalblerine böyle sokarız.

13. Kendilerinden öncekilerin sünneti (inkarcıların mahvedileceği yasası) geçtiği halde yine de ona inanmazlar.

14. Onlara gökten bir kapı açsak da oraya çıkacak olsalardı:

15. Herhalde gözlerimiz döndürüldü, biz büyülenmiş bir topluluğuz, derlerdi.

16. Andolsun biz, gökte burçlar yaptık. Ve onu bakanlar için süsledik.

17. Ve onu, her recim (taşlanmış, kovulmuş uydurma sözler atan) şeytandan koruduk.

18. Ancak kulak hırsızlığı eden olursa, onu da parlak bir ışın kovalar.

19. Arzı da yaydık, oraya sağlam dağlar attık ve orada ölçülü mütenasib şeyler bitirdik.

20. Orada sizin için ve (beslediğinizi sandığınız, fakat aslında) sizin beslemediğiniz kimseler için geçimlikler var ettik.

21. Hiçbir şey yoktur ki onun hazineleri, bizim yanımızda olmasın, ama biz onu, bilinen bir miktar ile indiririz.

22. Rüzgarları, aşılayıcı olarak gönderdik de gökten su indirdik, böylece sizi suladık. Onu depolayan siz değilsiniz.

23. Biziz, elbette biz ki, yaşatır, öldürürüz; gerçek varis olan da biziz (her faninin mülkü bize geçer. Ölmeyen, daima kalan yalnız biziz).

24. Andolsun, sizden önce geçenleri de bildik, sonra gelenleri de bildik.

25. Gerçekten onları toplayacak olan, Rabbindir. O hükümdardır bilendir.

26. Andolsun biz insanı pişmemiş çamurdan, değişmiş cıvık balçıktan yarattık.

27. Cinne gelince onu da (insandan) daha önce, (vücudun gözeneklerine) nüfuz eden kavurucu ateşten yarattık.

28. Bir zaman Rabbin meleklere demişti ki: “Ben kupkuru çamurdan, değişken balçıktan bir insan yaratacağım!”

29. Onu düzenle(yip insan şekline koydu)ğum ve ona ruhumdan üflediğim zaman hemen ona secdeye kapanın!

30. Meleklerin hepsi topluca secde ettiler.

31. Yalnız İblis, secde edenlerle beraber olmayı kabul etmedi.

32. (Allah): “Ey İblis, nen var ki, sen secde edenlerle beraber olmadın?” dedi.

33. (İblis): “Ben bir çamurdan, değişken bir balçıktan yarattığın insana secde edemem!” dedi.

34. (Allah): “Öyleyse çık oradan (meleklerin içinden çık), dedi, çünkü sen kovuldun!”

35. Ta ceza gününe kadar üzerine la’net edilecektir!

36. (İblis): “Rabbim, dedi bari tekrar dirilecekleri güne kadar beni(m canımı almayı) ertele!”

37. (Allah): “Haydi, dedi, sen ertelenmişlerdensin!”

38. O bilinen vaktin gününe kadar!

39. (İblis): “Rabbim, dedi, beni azdırmandan ötürü andolsun ki, ben de yer yüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve onların hepsini azdıracağım.

40. Ancak içlerinden kendilerine ihlas verilen kulların hariç. (Benim azdırmam, onları etkilemez.)

41. (Allah) buyurdu ki: “İşte bana varan doğru yol budur.”

42. Benim halis kullarıma karşı senin bir gücün yoktur. Ancak sana uyan azgınlar(ı azdırabilirsin).

43. Cehennem o (şeytana uya)nların hepsinin buluşma yeridir.

44. Onun yedi kapısı vardır. Her kapıya, onlardan bir bölüm ayrılmıştır.

45. (Şeytana uymaktan, küfür ve isyandan) korunanlar ise cennetlerde, pınar başlarındadırlar.

46. (Onlara): “Oraya esenlikle, güven içinde girin!” (denilir).

47. Onların göğüslerindeki kini çıkarıp atmışızdır; (hepsi) kardeşler olarak divanlar üzerinde karşı karşıya oturur (sohbet eder)ler.

48. Orada onlara hiçbir yorgunluk dokunmaz ve onlar oradan çıkarılacak da değillerdir.

49. (Ey Muhammed), kullarıma haber ver: İşte ben öyle bağışlayan, öyle esirgeyenim.

50. Fakat benim azabım da çok acı bir azabdır.

51. Onlara İbrahim’in konuklarından haber ver;

52. Onun yanına girmişler: “Selam” demişlerdi. O da: “Biz sizden korkuyoruz.” dedi.

53. Korkma dediler, biz sana bilgin bir çocuk(un olacağını) müjdeleriz!

54. Bana ihtiyarlık dokunduktan sonra mı beni müjdelediniz? Ne tuhaf bir şey ile müjdeliyorsunuz beni? dedi.

55. Sana gerçeği müjdeledik, umut kesenlerden olma! dediler.

56. Sapıklardan başka kim Rabbinin rahmetinden umut keser? dedi.

57. (İbrahim gelenlerin Hak elçileri melekler olduklarını anlayınca): “Ey elçiler, dedi, işiniz nedir?”

58. Biz suç işleyen bir kavme gönderildik, dediler.

59. Yalnız Lut ailesi suçlu değildir. Biz onların hepsini kurtaracağız.”

60. Ancak karısı hariç. Onun da (suçlularla beraber) kalanlardan olmasını uygun gördük.

61. Elçiler Lut ailesine geldiklerinde:

62. (Lut): “Siz hiç tanınmamış kimselersiniz!” dedi.

63. Dediler ki: “Doğrusu, biz onların, hakkında şüphe ettikleri((tanrı azabı)nı sana getirdik,”

64. Sana gerçeği getirdik, biz elbette doğru söyleyenleriz!

65. Hemen gecenin bir parçasında aileni yürüt, sen de arkalarından git, içinizden hiç kimse ardına dönüp bakmasın. Emredildiğiniz yere gidin!

66. Ona: “Şunlar sabaha girerlerken arkaları kesilecektir!” buyruğunu bildirdik.

67. (Lut kavminin oturduğu Sodom) Kent(inin) halkı, (Lut’un genç konuklarını duyup) sevinerek geldiler.

68. (Lut onlara): “Bunlar benim konuğumdur, dedi, beni mahcubetmeyin!”

69. (Ne olur), Allah’tan korkun, beni rezil etmeyin!

70. Seni alemlerden (başkalarının işine karışmaktan) menetmemiş miydik? dediler.

71. Eğer yapacaksanız, işte kızlarım. dedi.

72. Senin ömrüne andolsun ki, onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı.

73. Güneşin doğma zamanına girerlerken korkunç ses onları yakaladı.

74. O kentin üstünü altına getirdik ve üzerlerine de çamurdan pişmiş taşlar yağdırdık.

75. Şüphesiz bunda işaretten anlayanlara (nice) ibretler vardır.

76. Ve o (kent, herkesin gelip geçtiği) bir yol üzerinde durmaktadır.

77. Elbette bunda inananlar için bir ibret vardır.

78. Gerçekten Eyke halkı da zalim kimselerdi.

79. Onlardan da öcümüzü aldık, her ikisi de (Sodom da, Eyke de) hala (yol üzerinde, gözler) ön(ün) de apaçık durmaktadır.

80. Andolsun Hicr halkı (Semud kavmi) de peygamberleri yalanladılar.

81. Onlara ayetlerimizi verdik, ama onlardan yüz çeviriyorlardı.

82. Dağlardan güvenli evler yontuyorlardı.

83. Sabaha girerlerken onları da (o) korkunç ses yakaladı.

84. Kazandıkları, kendilerinden hiçbir şeyi savamadı.

85. Biz gökleri yeri ve bunlar arasında bulunanları hak ile yarattık; (gerçeğin ortaya çıkacağı) o sa’at, mutlaka gelecektir! Şimdi sen güzel bir hoşgörü ile hareket et.

86. Yaratan, bilen ancak Rabbindir..

87. Andolsun sana ikililerden yedi ve bu büyük Kur’an’ı verdik.

88. Onlardan bazı çiftlere (sınıflara) verdiğimiz dünyalığa gözlerini dikme ve (sana inanmadıkları için) onlara üzülme. Mü’minlere kanadını indir, (onlara karşı mütevazi, şefkatli davran).

89. Ve: “Ben, ancak ben, apaçık bir uyarıcıyım!” de.

90. (Siz bilirsiniz, inanmazsanız Allah’ın azabı başınıza inecektir.) Tıpkı o bölücülere (veya and içenlere) indirdiğimiz gibi (sizin başınıza da azab indiririz)!

91. Onlar ki Kur’an’ı bölük bölük ettiler.

92. Senin Rabbin hakkı için biz onların hepsine mutlaka soracağız:

93. Yaptıkları şeylerden.

94. Sen emrolunduğun şeyi açıkça söyle ve ortak koşanlara aldırma.

95. O alay edenlere karşı biz sana yeteriz.

96. O, Allah ile beraber başka tanrı tutanlar, yakında (yaptıklarının sonucunu) bileceklerdir!

97. Andolsun onların söylediklerine senin göğsünün daraldığını (canının sıkıldığını) biliyoruz.

98. Sen Rabbini hamd ile tesbih et (O’nu övecek sözlerle an, subhanallahi velhamdulillah de) ve secde edenlerden ol.

99. Ve Rabbine kulluk et ki sana yakin gelsin (kesin bilgiye eresin)!

Edip Yüksel Meali
Hicr Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.

1. A.L.R. Bu (harfler) kitabın ve apaçık Kuran’ın mucizesidir.

2. İnkar edenler, keşke müslüman olsaydık diye arzulayacaklardır.

3. Bırak onları, yesinler, eğlensinler ve umutlarıyla oyalansınlar; mutlaka öğreneceklerdir.

4. Biz hiç bir topluluğu belirlenmiş bir yazgı olmaksızın yok etmeyiz.

5. Hiç bir toplum belirlenmiş süresini ne geçebilir, ne de gerisinde kalır.

6. Dediler ki: “Ey kendisine zikir (mesaj) indirilmiş olan, sen bir delisin.”

7. “Doğru sözlü isen bize melekleri getirsene.”

8. Biz melekleri ancak belli bir amaç için göndeririz, o zaman da kimseye süre tanınmaz.

9. Kuşkusuz zikri (mesajı) biz, evet biz indirdik ve onu koruyacak da elbette yine biziz.

10. Senden önce, geçmiş topluluklara da elçiler gönderdik.

11. Onlara her ne zaman bir elçi geldiyse onu alaya aldılar.

12. İşte suçluların kalbine böyle (bir tavrı) sokarız.

13. Nitekim, ona inanmazlar. Kendilerinden öncekilerin sünneti (adeti) de böyleydi.

14. Onlara gökten bir kapı açsak ve onun içinde yükselecek olsalardı,

15. “Gözlerimiz sarhoş edildi, büyülendik,” diyeceklerdi.

16. Gökte galaksiler yerleştirdik, ve gözleyenler için onları süsledik.

17. Ve onları her kovulmuş şeytandan koruduk.

18. Ancak onlardan kulak hırsızlığı eden olursa onu alevli bir ateş mermisi kovalar

19. Yeryüzünü genişletip içine sağlam dağlar yerleştirdik ve orada her şeyi mükemmel bir ölçüye göre bitirdik.

20. Orada hem sizin için ve hem sizin beslemediğiniz yaratıklar için yaşanacak bir ortam oluşturduk.

21. Hiç bir şey yoktur ki onun hazineleri bizim yanımızda olmasın, ancak biz onu belirlenmiş bir ölçüyle indiririz.

22. Rüzgarı aşılayıcı olarak gönderdik; gökten bir su indirip sizi onunla suladık. Oysa siz onu depo edemezdiniz.

23. Biz, elbette biz diriltir ve öldürürüz, sonunda asıl varis olanlar da biziz.

24. İlerleyenlerinizi de biliriz, geride kalanları da biliriz.

25. Onları, senin Rabbin toplayacak. O Bilgedir, Bilendir.

26. İnsanı, kurumuş, yıllanmış balçıktan yarattık.

27. Cinleri de önceden, içe işleyen parlak ateşten yarattık.

28. Rabbin meleklere, “Kurumuş, yıllanmış balçıktan bir insan yaratacağım,” demişti.

29. “Onu düzenleyip ona ruhumdan üflediğimde hemen onun için secdeye varın,” demişti.

30. Tüm melekler topluca secde ettiler;

31. Ancak İblis (şeytan) hariç. Secde edenlerle beraber olmayı red etti.

32. Dedi ki: “Seni secde edenlerle beraber olmaktan alıkoyan şey nedir, İblis?”

33. Dedi ki: “Kurumuş, yıllanmış balçıktan yarattığın insana secde edecek değilim.”

34. (Tanrı:) “Öyleyse çık oradan; sen kovuldun!”

35. “Yargı gününe kadar laneti hakkettin,” dedi.

36. “Rabbim, dirilecekleri güne kadar beni ertele,” dedi.

37. Dedi ki: “Tamam, sen ertelendin,”

38. “Bilinen vaktin gününe kadar….”

39. Dedi ki: “Rabbim, beni yoldan çıkarttığın için, onları yeryüzünde ayartıp topluca saptıracağım.”

40. “Kendilerini sadece sana adayanlar hariç.”

41. Dedi ki: “İşte benim değişmez yasam budur.”

42. “Elbette, sadece bana kulluk edenlere karşı bir gücün yoktur. Ancak sana uyan sapıklara gücün yeter.”

43. “Cehennem hepsinin buluşma yeridir.”

44. “Onun yedi kapısı vardır ve her bir kapı için onlardan belli bir pay vardır.”

45. Erdemliler ise bahçeler ve pınarlar içindedir.

46. Oraya barış ve güvenlik içinde girin.

47. Göğüslerindeki kıskançlığı kaldırırız; kardeşçe karşılıklı yerleştirilmiş koltuklar üzerindedirler.

48. Orada onlara hiç bir yorgunluk dokunmaz ve oradan da çıkarılacak değillerdir.

49. Kullarıma haber ver ki ben Bağışlayıcıyım, Rahimim.

50. Ve azabım da çok acı bir azaptır.

51. Onlara İbrahim’in konuklarından haber ver.

52. Onun yanına varıp, “Selam!,” demişlerdi. O da, “Biz sizden korkuyoruz,” demişti.

53. “Endişelenme, biz sana bilgin bir oğul müjdesini veriyoruz,” demişlerdi.

54. “İyice yaşlanmışken beni mi müjdeliyorsunuz! Beni ne ile müjdeliyorsunuz,” dedi.

55. “Sana gerçeği müjdeledik, umudunu kesme,” dediler.

56. “Sapıklardan başka Rabbinin rahmetinden kim umut keser,” dedi.

57. “Ey elçiler, göreviniz nedir,” dedi.

58. “Biz, suçlu bir topluma gönderildik;”

59. “Ancak Lut’un ailesi hariç. Hepsini kurtaracağız.”

60. “Yalnız karısı hariç; onun geride kalanlardan olmasını kararlaştırdık,” dediler.

61. Elçiler, Lut’un ailesine geldiklerinde

62. (Lut:) “Siz, bizce tanınmayan bir topluluksunuz,” dedi.

63. Dediler ki: ” Onların kuşkulandıkları şeyi sana getirdik.”

64. “Sana gerçeği getirdik, biz elbette doğru konuşuyoruz.”

65. “Geceleyin ailenle birlikte çık. Arkalarından izle ve hiç biriniz arkaya bakmasın. Size emredilen yere gidin.”

66. ‘Şu halk, sabahleyin yok edilecektir’ şeklindeki emri kendisine bildirdik.

67. Kent halkı neşe içinde geldiler.

68. “Bunlar konuklarımdır, sakın beni utandırmayın.”

69. “ALLAH ‘tan korkun, beni rezil etmeyin,” dedi.

70. “İnsanlarla diyalog kurmaktan seni menetmemiş miydik,” dediler.

71. “İşte benim kızlarım,” dedi, “İlla da istiyorsanız!”

72. Ne yazık ki onlar, sarhoşlukları içinde bocalıyorlardı.

73. Tan ağarırken onları felaketli bir gürültü yakaladı.

74. Onun altını üstüne getirdik. Üzerlerine çamurdan yapılmış sert taşlar indirdik.

75. Bunda, inceleyip araştıranlar için dersler vardır.

76. Ve o (yıkıntı kent), yol üzerinde durmaktadır.

77. Bunda, inananlar için bir işaret vardır.

78. Gerçekten Eyke halkı da zalimlerden idi.

79. Onlardan öc aldık. Her ikisi de belgelenmiştir.

80. Hicr halkı da elçileri yalanladı.

81. Kendilerine ayetlerimizi verdik, fakat ondan yüz çevirdiler.

82. Dağlardan güvenli evler yontuyorlardı.

83. Sabahleyin onları da o korkunç gürültü yakaladı.

84. Kazandıklarının hiç biri onları kurtaramadı.

85. Biz, gökleri, yeri ve aralarındaki şeyleri belli bir amaç için yarattık. O saat (dünyanın sonu) elbette gelecektir, öyleyse onlara güzel ve yumuşak davran.

86. Rabbin elbette Yaratandır, Bilendir.

87. Biz sana yedi çifti ve büyük Kuran’ı verdik.

88. Onlardan (elçilerden) bazılarına verdiklerimizi kıskanma ve onlardan (inkarcılardan) ötürü de üzülme. İnananlara kanatlarını indir.

89. De ki: “Ben apaçık bir uyarıcıyım.”

90. Aynı şekilde o bölücülerle de ilgileneceğiz.

91. Onlar ki Kuran’ı parçalara ayırdılar.

92. Rabbine and olsun ki, hepsinden soracağız

93. Yaptıkları şeylerden.

94. Öyleyse sana emredileni açıkça ortaya koy ve müşriklere de aldırma.

95. Alay edenlere karşı biz sana yeteriz.

96. Onlar ki ALLAH ile beraber başka tanrılar oluşturdular. Yakında bilecekler.

97. Söylediklerinden ötürü göğsünün daraldığını biliyoruz

98. Rabbini yüceltip coşkuyla an ve yerlere kapan.

99. Rabbine kulluk et ki kesin bir inanca sahip olasın.

Hicr Suresi

Hicr Suresi

Sosyal Medyada Paylas