Mekke döneminde inmiştir. 52 âyettir. Sûre, adını birinci âyette geçen “elKalem” kelimesinden almıştır. “Nûn” sûresi diye de anılır. Sûrede başlıca, Hz.Muhammed’in peygamberliğinin ispatı ve mü’minler ile kâfirlerin akıbetleri konu edilmiştir.
Diyanet İşleri Meali
Kalem Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1,2. Nûn.(Ey Muhammed) Andolsun kaleme ve satır satır yazdıklarına ki, sen Rabbinin nimeti sayesinde, bir deli değilsin.
3. Şüphesiz sana tükenmez bir mükâfat vardır.
4. Sen elbette yüce bir ahlâk üzeresin.
5,6. Hanginizin deli olduğunu yakında sen de göreceksin, onlar da görecekler.
7. Şüphesiz senin Rabbin, kendi yolundan sapan kişiyi daha iyi bilir. O, hidayete erenleri de daha iyi bilir.
8. O hâlde yalanlayanlara boyun eğme.
9. İstediler ki, yumuşak davranasın, böylece onlar da yumuşak davransınlar.
10,11,12,13,14. Yemin edip duran, aşağılık, daima kusur arayıp kınayan, durmadan söz taşıyan, iyiliği hep engelleyen, saldırgan, günaha dadanmış, kaba saba; bütün bunların ötesinde bir de soysuz olan kimseye mal ve oğulları vardır diye, sakın boyun eğme.
15. Âyetlerimiz kendisine okunduğu zaman, “Öncekilerin masalları!” der.
16. Yakında biz onun burnunu damgalayacağız.
17. Şüphesiz biz, vaktiyle “bahçe sahipleri”ne belâ verdiğimiz gibi, onlara (Mekkeli inkârcılara) da belâ verdik. Hani o bahçe sahipleri, sabah erkenden (fakirler gelmeden) bahçenin ürünlerini devşirmeye yemin etmişlerdi.
18. (Bunu tasarlarken) istisna da yapmıyorlardı. (“İnşaallah” demiyorlardı.)
19. Nihayet onlar uykuda iken Rabbinden bir afet (ateş) bahçeyi sardı.
20. Böylece bahçe, (anızı) yakılmış toprağa döndü.
21,22. Derken, sabahleyin birbirlerine, “Haydi, eğer ürününüzü devşirecekseniz erkenden gidin” diye seslendiler.
23,24. Bunun üzerine, “Sakın, bugün orada hiçbir yoksul yanınıza sokulmasın” diye fısıldaşarak yola koyuldular.
25. (Yoksullara yardım etmeğe) güçleri yettiği hâlde (böyle söyleyerek) erkenden yola çıktılar.
26. Fakat bahçeyi o hâlde gördüklerinde, “Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!” dediler.
27. (Gerçeği anlayınca da), “Hayır, meğer biz mahrum bırakılmışız!” dediler.
28. Onların en akl-ı selim sahibi olanı, “Ben size ‘Rabbinizi tespih etseydiniz ya! dememiş miydim?” dedi.
29. Onlar, “Rabbimizi tesbih ederiz (yüceltiriz). Şüphesiz biz zalim kimseler imişiz” dediler.
30. Bunun üzerine birbirlerini kınamaya başladılar.
31. Şöyle dediler: “Yazıklar olsun bize! Gerçekten biz azgın kişilermişiz!”
32. “Umulur ki, Rabbimiz bize bunun yerine daha iyisini verir. Çünkü biz artık Rabbimizi arzulayanlarız.”
33. İşte böyledir azap! Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür; ah bir bilselerdi!
34. Şüphesiz Allah’a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında Naîm cennetleri vardır.
35. Biz müslümanları suçlular gibi kılar mıyız?
36. Size ne oluyor, nasıl hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa size ait bir kitabınız var da (bu batıl hükümleri) ondan mı okuyorsunuz?
38. Onda, “Seçip beğendiğiniz her şey mutlaka sizindir” (diye mi yazılı?)
39. Yahut bizden, her ne hükmederseniz mutlaka öyle olacağına dair Kıyamete kadar sürecek kesin sözler mi aldınız?
40. Sor onlara: “Onların hangisi bu (iddianın doğruluğu)na kefildir?”
41. Yoksa onların ortakları mı var? Doğru söyleyenler iseler, haydi getirsinler ortaklarını!
42,43. Baldırların açılacağı (işlerin zorlaşacağı) ve kâfirlerin secdeye çağrılıp da gözleri düşmüş ve kendilerini zillet kaplamış bir hâlde buna güç yetiremeyecekleri günü (Kıyamet gününü) düşün. Hâlbuki onlar sağlıklarında secde etmeye çağrılıyorlar (ve buna yanaşmıyorlar)dı.
44. (Ey Muhammed!) Bu sözü (Kur’an’ı) yalanlayanlarla beni baş başa bırak. Biz onları bilemeyecekleri biçimde adım adım helâka yaklaştıracağız.
45. Onlara mühlet veriyorum. Şüphesiz benim tuzağım sağlamdır.
46. Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar bu yüzden ağır bir borç yükü altına mı girmişlerdir?
47. Yahut gayb (Levh-i Mahfuz) kendi yanlarında da onlar mı (bundan aktarıp) yazıyorlar?
48. Sen, Rabbinin hükmüne sabret. Balık sahibi (Yûnus) gibi olma. Hani o, (balığın karnında) kederli bir hâlde Rabbine yakarmıştı.
49. Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı.
50. (Fakat böyle olmadı.) Rabbi onu (peygamber olarak) seçti ve salih kimselerden kıldı.
51. Şüphesiz inkâr edenler Zikr’i (Kur’an’ı) duydukları zaman neredeyse seni gözleriyle devirecekler. (Senin için,) “Hiç şüphe yok o bir delidir” diyorlar.
52. Hâlbuki o (Kur’an), âlemler için ancak bir öğüttür.
Elmalılı Hamdi Yazır Meali
Kalem Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1. Nûn, Kaleme ve yazdıklarına andolsun.
2. Sen Rabbinin nimetiyle mecnun değilsin.
3. Kuşkusuz senin için tükenmez bir ecir var.
4. Sen elbette yüce bir ahlak üzeresin.
5. Sen de göreceksin, onlar da görecek.
6. Hanginizde imiş o fitne ve cinnet.
7. Doğrusu Rabbin, yolundan sapanı en iyi bilendir. Hidayete ereni de en iyi bilen O’dur.
8. O halde, yalanlayıcılara itaat etme.
9. Onlar istediler ki yumuşak davranasın da onlar da sana yumuşak davransınlar.
10. Şunların hiçbirine boyun eğme: Yemin edip duran aşağılık,
11. Daima kusur arayıp kınayan, hep lâf götürüp getiren,
12. Hayra engel olan, saldırgan, günahkâr,
13. Kaba ve haşin, sonra da kötülükle damgalı,
14. Mal ve oğulları var diye (böyle davranır).
15. Kendisine âyetlerimiz okunduğunda: “Eskilerin masalları” der.
16. Yakında biz onu hortumunun (burnunun) üzerinden damgalayacağız.
17. Biz onlara da belâ verdik, bahçe sahiplerine verdiğimiz gibi. Hani onlar sabah olunca bahçeyi mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.
18. İstisna da etmiyorlardı (“inşaallah” demiyorlardı).
19. Fakat onlar uyurken dolaşıcı bir belâ onu sardı da,
20. Bahçe simsiyah kesiliverdi.
21. Derken sabahleyin birbirlerine seslendiler:
22. “Haydi, devşirecekseniz erkenden ekininize gidin” diye.
23. Derken fırladılar, aralarında fısıldaşıyorlardı.
24. “Sakın bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın” diyorlardı.
25. (Zanlarınca yoksulları) engellemeye güçleri yeterek erkenden gittiler.
26. Fakat bahçeyi gördüklerinde: “Biz herhalde yanlış gelmişiz” dediler .
27. “Yok, biz mahrum edilmişiz.” (dediler).
28. İçlerinde en makul olanı şöyle dedi: “Ben size Rabbinizi tesbih etsenize dememiş miydim?”
29. “Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz.” (dediler).
30. Ardından suçu birbirlerine yüklemeye başladılar.
31. Yazıklar olsun bize, dediler, biz azgınlarmışız.
32. Ola ki Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz Rabbimize yönelir, ondan umarız.
33. İşte azap böyledir. Elbette ahiret azabı daha büyüktür. Fakat bilselerdi.
34. Kuşkusuz korunanlar için de, Rableri katında nimetleri bol bahçeler vardır.
35. Öyle ya, teslimiyet gösterenleri suçlular gibi tutar mıyız hiç?
36. Neyiniz var, nasıl hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa size ait bir kitap var da onda mı okuyorsunuz?
38. O kitapta, “beğendiğiniz her şey sizindir” diye mi yazılı?
39. Yoksa, “ne hükmederseniz mutlaka sizindir” diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var?
40. Sor bakalım onlara, içlerinden ona kefil hangisi?
41. Yoksa ortakları mı var onların? Doğru iseler ortaklarını getirsinler.
42. O gün işler zorlaşır ve secdeye davet edilirler. Fakat güç yetiremezler.
43. Gözleri düşük bir halde kendilerini bir zillet kaplar. Oysa onlar sapasağlam iken de secdeye davet ediliyorlardı.
44. Bu sözü yalanlayanı bana bırak. Onları bilmedikleri yönden derece derece azaba yaklaştıracağız.
45. Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim tuzağım sağlamdır.
46. Yoksa onlardan bir ücret istiyorsun da bu yüzden onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar?
47. Yoksa gayb onların yanlarında da onlar mı yazıyorlar?
48. Rabbinin hükmüne sabret, balık sahibi gibi olma. Hani o öfkeye boğulmuş da nida etmişti.
49. Rabbinden bir nimet yetişmiş olmasaydı, elbette kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı.
50. Fakat Rabbi onu seçti de iyilerden kıldı.
51. O kafirler Kur’ân’ı işittikleri zaman neredeyse seni gözleri ile devireceklerdi. Bir de durmuşlar “o bir deli” diyorlar.
52. Halbuki o âlemler için bir öğüttür.
Yaşar Nuri Öztürk Meali
Kalem Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1. Nûn! Yemin olsun kaleme ve satır satır yazdıklarına
2. Ki sen, cin tasallutuna uğramış değilsin; Rabbinin nimeti sayesinde,
3. Senin için kesintisiz bir ödül var.
4. Ve gerçekten sen, çok büyük bir ahlak üzerindesin.
5. Yakında göreceksin, onlar da görecekler,
6. Hanginizmiş fitneye tutulan, deliren!
7. Senin Rabbin, evet O’dur kendi yolundan kimin saptığını en iyi bilen. Ve O’dur kimin doğruya ve güzele kılavuzlandığını en iyi bilen.
8. O halde, yalanlayanlara itaat etme!
9. İstediler ki sen, alttan alıp gevşek davranasın/yağcılık edesin de onlar da yağcılık etsinler/yumuşaklık göstersinler.
10. Şunların hiçbirine eğilme, uyma: Çok yemin eden, bayağı-alçak,
11. Alaycı/gammaz, koğuculuk için dolaşıp duran,
12. Hayrı engelleyen, sınır tanımaz-saldırgan, günaha batmış,
13. Kaba/obur, bütün bunlardan sonra da soyu bozuk, kötülükle damgalı.
14. Mal ve oğullar sahibi olmuş da ne olmuş?
15. Ayetlerimiz ona okunduğunda şöyle der: “Daha öncekilerin masalları!”
16. Yakında biz onun hortumu üzerine damga basacağız/burnunu sürteceğiz.
17. Biz onları, o bahçe sahiplerini belalandırdığımız gibi belalandırdık. Hani, onlar sabaha çıktıklarında, bahçeyi mutlaka kesip biçeceklerine yemin etmişlerdi.
18. Hiçbir istisna tanımıyorlardı.
19. Ama onlar uyumaktayken, Rabbinden gelen bir dolaşıcı bahçeyi dolaştı da,
20. O, simsiyah kesiliverdi.
21. Sabaha çıktıklarında birbirlerine seslendiler:
22. “Hadi, eğer biçecekseniz ekininize erken gidin.”
23. Yola koyuldular. Aralarında fısıldaşıyorlardı:
24. “Hey! Bugün oraya bir yoksul girip yanınıza gelmesin!”
25. Sadece engellemeye, şiddete güçleri yeten kişiler olarak erkenden vardılar.
26. Fakat bahçeyi görünce: “Yahu, biz yanlış gelmişiz.” dediler!
27. “Hayır, hayır! Biz mahrum edilenleriz.”
28. Ortancaları/ılımlı olanı şöyle dedi: “Ben size söylemedim mi? Tespih etseydiniz ya!”
29. O zaman dediler ki: “Tespih ederiz seni, ey Rabbimiz! Gerçekten biz zalimler olduk.”
30. Bunun üzerine birbirlerini kınamaya başladılar.
31. “Yazıklar olsun bize, dediler, biz gerçekten azgınlarmışız!”
32. “Umarız, Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz de her şeyimizle Rabbimize yöneliriz.”
33. İşte böyledir azap! Âhiretin azabı ise gerçekten çok daha büyüktür. Bir bilselerdi!
34. Takva sahipleri için, Rableri katında nimetlerle dolu cennetler vardır.
35. Biz, Müslümanları/Allah’a teslim olanları, suçlular gibi yapar mıyız?
36. Neniz var sizin, nasıl hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa sizin bir kitabınız var da ondan ders mi görüyorsunuz?
38. Onda, keyfinize uyan her şeyi rahatça buluyorsunuz.
39. Yoksa sizin lehinize üzerimizde kıyamete kadar uzanacak yeminler mi var da siz ne hükmederseniz oluverecek!
40. Sor onlara: “Böyle bir şeye hangisi kefil?”
41. Yoksa kendilerinin ortakları mı var? Eğer doğru sözlüler iseler, çığırıversinler ortaklarını!
42. Baldırın çıplak kalacağı, secdelere çağrılacakları gün, onu da yapamayacaklar.
43. Gözleri yere eğilmiş, benliklerini zillet kaplamıştır. Onlar, sapasağlam oldukları zaman da secde etmeye çağrılıyorlardı.
44. Bu sözü yalanlayanla beni baş başa bırak. Onları, bilmedikleri yerden yakalayacağız.
45. Süre tanıyorum onlara. Tuzağım gerçekten zorludur benim.
46. Bir ücret mi istiyorsun kendilerinden de onlar, bir borç altında eziliyorlar!
47. Yoksa gayb, yanlarında da onlar mı yazıyorlar?
48. Artık, Rabbinin hüküm vermesi için sabret! Balığın dostu Yûnus gibi olma! Hani o, öfkelendirilmiş bir halde yakarmıştı.
49. Eğer ona, Rabbinden bir nimet ulaşmasaydı, horlanmış bir halde cascavlak bir yere atılırdı.
50. Fakat Rabbi onu seçip yüceltti ve barışseverlerden yaptı.
51. O küfre sapanlar, Zikir’i/Kur’an’ı işittiklerinde az kalsın gözleriyle seni devireceklerdi. “Bu tam bir cinlidir.” diyorlardı.
52. Oysaki o Zikir/Kur’an âlemler için bir öğütten başka şey değildir.
Ali Bulaç Meali
Kalem Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1. Nun. Kaleme ve satır satır yazdıklarına andolsun.
2. Sen, Rabbinin nimetiyle bir mecnun değilsin.
3. Gerçekten senin için kesintisiz bir ecir vardır.
4. Gerçekten sen, pek büyük bir ahlak üzeresin.
5. Artık yakında göreceksin, onlar da görecekler.
6. Sizden, hanginizin ‘fitneye tutulup-çıldırdığını.’
7. Elbette Rabbin, kimin kendi yolundan şaşırıp-saptığını daha iyi bilendir; ve kimin hidayete erdiğini de daha iyi bilendir.
8. Şu halde yalanlayanlara itaat etme.
9. Onlar, senin kendilerine yaranmanı (uzlaşmanı) arzu ettiler; o zaman onlar da sana yaranıp-uzlaşacaklardı.
10. Şunların hiçbirine itaat etme: Yemin edip duran, aşağılık,
11. Alabildiğine ayıplayıp kötüleyen, söz getirip götüren (gizlilik içinde söz ve haber taşıyan),
12. Hayrı engelleyip sürdüren, saldırgan, olabildiğince günahkar,
13. Zorba-saygısız, sonra da kulağı kesik;
14. Mal (servet) ve çocuklar sahibi oldu diye,
15. Ona ayetlerimiz okunduğu zaman: ‘(Bunlar) Eskilerin uydurma masallarıdır’ diyen.
16. Yakında biz onun hortumu (burnu) üzerine damga vuracağız.
17. Gerçek şu ki, biz o bahçe sahiplerine bela verdiğimiz gibi, bunlara da bela verdik. Hani onlar, sabah vakti (erkenden ve kimseye haber vermeden) onu (bahçeyi) mutlaka devşireceklerine dair and içmişlerdi.
18. (Bu konuda) Hiç bir istisna yapmıyorlardı.
19. Fakat onlar, uyuyorlarken, Rabbin tarafından dolaşıp-gelen bir afet üstünü sarıp-kuşatıverdi.
20. Sonunda (bahçe) kökünden kuruyup-kapkara kesildi.
21. Nihayet sabah vakti birbirlerine seslendiler.
22. ‘Eğer ürününüzü devşirecekseniz erkence kalkıp-çıkın.’
23. Derken, aralarında fısıldaşarak çıkıp-gittiler:
24. ‘Bugün sakın oraya hiç bir yoksul girip karşınıza çıkmasın.’
25. (Yoksulları) Engellemeye güçleri yetebilirmiş gibi erkenden gittiler.
26. Ama onu görünce: ‘Muhakkak biz (gideceğimiz yeri) şaşırmışız’ dediler.
27. ‘Hayır, biz (her şeyden ve bütün servetimizden) yoksun bırakıldık.’
28. (İçlerinde) Mutedil olan biri dedi ki: ‘Ben size dememiş miydim? (Allah’ı) Tesbih edip yüceltmeniz gerekmez miydi?’
29. Deriler ki: “Rabbimiz seni tesbih eder, yüceltiriz; gerçekten zalim imişiz.”
30. Şimdi birbirlerine karşı kendilerini kınamaya başladılar.
31. ‘Yazıklar bize, gerçekten azgınmışız’ dediler.
32. ‘Belki Rabbimiz, onun yerine daha hayırlısını verir; şüphesiz biz, yalnızca Rabbimize rağbet eden kimseleriz.’
33. İşte azab böyledir. Ahiret azabı ise, muhakkak çok daha büyüktür; bir bilseler.
34. Doğrusu, muttaki olanlar için Rableri katında nimetlerle donatılmış cennetler vardır.
35. Öyleyse, müslümanları suçlu-günahkar olanlar gibi (eşit) kılar mıyız?
36. Size ne oluyor? Nasıl hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa (elinizde) ders okumakta olduğunuz bir kitap mı var?
38. İçinde, neyi seçip-beğenirseniz, mutlaka sizin olacak diye.
39. Yoksa sizin için üzerimizde kıyamete kadar sürüp gidecek bir yemin mi var ki siz ne hüküm verirseniz o, mutlaka sizin kalacak, diye.
40. Onlara sor: ‘Hangisi bunun savunuculuğunu yapacak?
41. Yoksa onların ortakları mı var? Şu halde eğer doğru söylüyorlarsa, ortaklarını getirsinler.
42. Ayağın üstünden (örtünün) açılacağı ve onların secdeye çağrılacakları gün, artık güç yetiremezler.
43. Gözleri ‘korkudan ve dehşetten düşük’, kendilerini de zillet sarıp-kuşatmış. Oysa onlar, (daha önce) sapasağlam iken secdeye davet edilirlerdi.
44. Artık bu sözü yalan sayanı sen Bana bırak. Biz onları, bilmeyecekleri bir yönden derece derece (azaba) yaklaştıracağız.
45. Ben, onlara süre tanıyorum. Elbette benim düzenim (cezalandırmam) sapasağlamdır.
46. Sen, onlardan bir ücret mi istiyorsun ki, haksız bir borçtan dolayı ağır bir yük altında kalmışlar?
47. Yoksa gayb (görünmeyenin bilgisi) onların yanında mıdır ki, kendileri yazıp duruyorlar?
48. Şimdi sen, Rabbinin hükmüne sabret ve balık sahibi (Yunus) gibi olma; hani o, içi kahır dolu olarak (Rabbine) çağrıda bulunmuştu.
49. Eğer Rabbinden bir nimet ona ulaşmasaydı, mutlaka yerilmiş ve çıplak bir durumda (karaya) atılmış olacaktı.
50. Fakat Rabbi onu seçti ve onu salihlerden kıldı.
51. O inkâr edenler, zikri (Kur’an’ı) işittikleri zaman, seni neredeyse gözleriyle devireceklerdi. ‘O, gerçekten bir delidir’ diyorlar.
52. Oysa o (Kur’an), alemlere bir zikr (öğüt, hatırlatma, hüküm ve üstün bir şeref)den başka bir şey değildir.
Süleyman Ateş Meali
Kalem Suresi
Bismillâhirrahmânirrahîm.
1. Nun. Kaleme ve (kalemle) yazdıklarına andolsun.
2. Sen, Rabbinin ni’metiyle cinlenmiş (deli) değilsin.
3. Senin için kesintisiz bir mükafat vardır.
4. Ve sen, büyük bir ahlak üzerindesin.
5. (Sen de) Göreceksin, onlar da görecekler;
6. Hanginizin fitnelenmiş (cin çarpmış delirmiş) olduğunu.
7. Şüphesiz Rabbin, kim(ler)in kendi yolundan saptığını ve kimlerin yolda olduğunu en iyi bilen O’dur.
8. Öyleyse yalanlayanlara ita’at etme.
9. İstediler ki, sen yağcılık yapasın da onlar da yağcılık yapsınlar (sana yumuşak davransınlar).
10. Şunların hiçbirine ita’at etme: Yemin edip duran aşağılık,
11. Kötüleyip duran, söz götürüp getiren,
12. Hayra engel olan, saldırgan, günahkar,
13. Kaba, sonra da kötülükle damgalı,
14. Mal ve oğullar sahibi olmuş diye (yolunu şaşırmış).
15. Kendisine ayetlerimiz okunduğu zaman: “Eskilerin masalları” der.
16. Biz onu burnunun üzerine damga vurup işaretleyeceğiz.
17. Biz bunlara da bela verdik, şu bahçe sahiplerine bela verdiğimiz gibi: Hani onlar, sabah olunca bahçeyi mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.
18. İstisna da etmiyorlar(Allah dilerse biçeriz demiyorlar)dı.
19. Fakat onlar uyurlarken hemen (gönderilen) dolaşıcı bir bela, onu sardı da,
20. Bahçe simsiyah kesiliverdi.
21. Sabahleyin birbirlerine seslendiler:
22. Haydi devşirecekseniz erkenden ekininize gidin diye.
23. Derken yürüdüler; fısıldaşıyorlardı:
24. Sakın, bugün hiçbir yoksul bahçeye girip yanınıza sokulmasın diye.
25. Devşirebileceklerini umarak erkenden gittiler.
26. Fakat bahçeyi görünce: “Herhalde biz yolu şaşırdık.” dediler.
27. Hayır, doğrusu biz mahrum bırakıldık!
28. Orta(yolda giden iyi)leri: “Ben size demedim mi? Rabbinizi tesbih etmeniz gerekmez miydi?” dedi.
29. Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zulmedenlermişiz! dediler.
30. Dönüp birbirlerini kınamağa başladılar:
31. Yazık bize, dediler, biz azgınlarmışız!
32. Belki Rabbimiz, bize onun yerine ondan daha iyisini verir. Biz Rabbimize yönelir, O’ndan umarız.
33. İşte azab böyledir. Ahiret azabı ise daha büyüktür, keşke bilselerdi.
34. Korunanlar için de Rableri katında ni’met bahçeleri vardır.
35. Biz müslümanları suçlular gibi yapar mıyız hiç?
36. Neyiniz var, nasıl hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa sizin bir Kitabınız var da onda mı (bu hükümleri) okuyorsunuz?
38. Onda istediğiniz her şeyi buluyorsunuz?
39. Yoksa sizin istediğiniz hükmü verebileceğinize dair, kıyamete kadar sürecek andlarınız mı var üzerimizde?
40. Sor onlara: Onların hangisi buna kefil olacak?
41. Yoksa kendilerinin ortakları mı var? Doğru iseler ortaklarını çağırsınlar.
42. Bacaktan açılacağı (paçanın sıvanacağı, işlerin güçleşeceği) ve secdeye da’vet edilecekleri gün (secde) edemezler.
43. Gözleri düşük olarak yüzlerini bir zillet kaplar. Onlar sağlam iken de secdeye da’vet edilirler(fakat secde etmezler)di.
44. Bu sözü yalanlayanı bana bırak; onları bilmedikleri yerden derece derece (azaba) yaklaştıracağız.
45. Onlara mühlet veriyorum. Doğrusu benim tuzağım sağlamdır (onu kimse bozamaz).
46. Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar ağır borç altında mı kalıyorlar?
47. Yoksa gayb (görünmez bilgi hazinesi), kendi yanlarında da onlar mı (istedikleri gibi) yazıyorlar?
48. Sen Rabbinin hükmüne sabret, balık sahibi (Yunus) gibi olma. Hani o, sıkıntıdan yutkunarak (Allah’a) seslenmişti.
49. Eğer Rabbinden ona bir ni’met yetişmeseydi, yerilerek çıplak bir yere atılırdı.
50. Fakat Rabbi onun du’asını kabul etti de onu Salih(iyi insan)lardan yaptı.
51. O inkar edenler Zikr(Kur’an)’ı işittikleri zaman, neredeyse seni gözleriyle devireceklerdi. “O mecnundur” diyorlardı.
52. Halbuki o, alemler için uyarıdan başka bir şey değildir!
1. NuN, kaleme ve yazdıklarına andolsun.
2. Sen Rabbinin nimetiyle delirmiş değilsin.
3. Senin için kesintisiz bir ödül vardır.
4. Kuşkusuz sen güçlü bir karaktere sahipsin.
5. Sen de göreceksin, onlar da görecekler;
6. Hanginizin şaşkın olduğunu.
7. Rabbin, kimin yolundan sapmış olduğunu da en iyi bilir, doğru yolda olanları da en iyi bilir.
8. Öyleyse yalanlayanlara uyma.
9. Kendilerinin ödün verip uzlaşabilmesi için senin de ödün verip uzlaşmanı istediler.
10. Şunların hiçbirine uyma: yemin edip duran, aşağılık,
11. İftiracı, söz götürüp getiren,
12. İyiliğe ve yardıma engel olan, saldırgan, günahkar.
13. İnsafsız ve sahtekar.
14. Mal ve çocuk sahibidir diye (onlara uyma).
15. Ayetlerimiz kendisine okunduğu zaman, “Efsane” der.
16. Onun burnunu işaretliyeceğiz.
17. Onları sınadık; tıpkı bahçe sahiplerini sınadığımız gibi. Sabahleyin devşireceklerine yemin etmişlerdi.
18. Bundan hiç bir kuşkuları yoktu.
19. Onlar uykudayken Rabbin tarafından gönderilen bir ziyaretçi (fırtına) bahçelerini ziyaret etti.
20. Ve bahçe meyvesiz kalmıştı.
21. Sabahleyin birbirlerine seslendiler:
22. “Devşirecekseniz, haydi ekinlerinize erken varın.”
23. Derken yola çıktılar, aralarında konuşuyorlardı.
24. “Sakın, bugün hiçbir yoksul oraya yanınıza girmesin.”
25. Sonuçtan emin bir halde erken vardılar.
26. Fakat bahçeyi görünce, “Biz yolu şaşırdık,” dediler.
27. “Yok, doğrusu biz yoksun bırakıldık.”
28. Ortancaları (erdemlileri), “Ben size demedim mi? Rabbinizi yüceltmeniz gerekmez miydi?” dedi.
29. Dediler ki, “Rabbimiz yücedir. Biz zalimler imişiz.”
30. Ve hemen birbirlerini suçlamaya başladılar.
31. Dediler ki, “Yazıklar olsun bize. Azgınmışız.”
32. “Belki Rabbimiz bize daha iyisini verir. Biz Rabbimize dönüyoruz.”
33. İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise daha büyüktür. Bir bilselerdi.
34. Erdemliler, Rab’lerinden nimet bahçeleri (cennetleri) haketmişlerdir.
35. Müslümanlara suçlular gibi mi davranalım?
36. Neyiniz var, ne biçim hüküm veriyorsunuz?
37. Yoksa bir kitabınız var da onu mu okuyup duruyorsunuz?
38. Ve içinde her dilediğinizi bulabiliyorsunuz?
39. Yoksa, dilediğiniz hükmü verebileceğinize dair Diriliş Gününe kadar sürecek bir güvence mi aldınız bizden?
40. Sor onlara, “Bunu kim garanti etmektedir?”
41. Yoksa onların ortakları mı var? Haydi ortaklarını getirsinler, eğer doğru kimseler iseler?
42. Gün gelecek, onların içyüzleri açığa çıkarılacak, secdeye çağrılacaklar; ancak buna güçleri yetmeyecektir.
43. Gözleri düşmüş bir durumda, onları aşağılanma kaplar. Oysa onlar sağlam iken secdeye çağrılmışlardı
44. Bu hadisi (sözü) yalanlayanla Beni başbaşa bırak. Onları, bilmedikleri yerden yavaş yavaş yaklaştıracağız.
45. Onlara mühlet veriyorum. Benim planım sağlamdır.
46. Yoksa sen onlardan bir ücret istiyorsun da onlar ağır bir borç altında mı kalıyorlar?
47. Yoksa geçmişin ve geleceğin bilgisi onların yanında da onlar mı kaydediyorlar?
48. Rabbinin hükmünün gerçekleşmesi için sabret. Balığın arkadaşı (Yunus) gibi olma. Hani o, (balık tarafından) yutulmuş bir durumda iken seslenmişti.
49. Rabbinden ona bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak çorak bir sahile atılacaktı.
50. Ancak Rabbi onu seçip erdemlilerden kıldı.
51. Mesajı işittikleri zaman, inkarcılar neredeyse seni gözleriyle yiyeceklerdi. “O, delidir!” diyorlardı.
52. Halbuki o, tüm evrene bir mesajdır.